«Եթե ես մահանամ, Ջոկոնդան կողբա իմ մահը»

Երևանի Աբովյան 13 շենքի արտաքին պատին (Հենրիկ Իգիթյանի անվան ազգային գեղագիտության կենտրոն) փակցվեց Սերգեյ Փարաջանովի «Արտասվող Ջոկոնդա» կոլաժի կրկնօրինակը:

Նախաձեռնությունը դիզայներ ԱՐԱՄ ՆԻԿՈԼՅԱՆԻՆՆ է: «Իրատեսը» հետաքրքրվեց, թե ինչու՞ ընտրվեց հենց այդ կոլաժը:

«Շատ հայտնի և ամենակարևորը, խորհուրդ ունեցող կոլաժ է: Մարդը, լինելով հանճար, չի վախեցել մեկ այլ հանճարի գործը դարձնել իրենը: «Ջոկոնդա» շարքի առաջին կոլաժն է: Ջոկոնդաների շարքը, առհասարակ, շատ հետաքրքիր է»,- ասաց Արամ Նիկոլյանը: Խոսելով աշխատանքի կատարման բարդությունների մասին` ասաց, որ նորագույն տեխնիկայի (ապակու փորագրություն, որ ամբողջովին ձեռքով է արված) և դարերից եկած վիտրաժային տեխնիկայի համադրումն արդեն իսկ բավական դժվար է:
Փարաջանովի տուն-թանգարանի տնօրեն ԶԱՎԵՆ ՍԱՐԳՍՅԱՆԸ մեզ հետ զրույցում ասաց, որ Փարաջանովը բանտում է պատրաստել այդ գործը, ուղարկել է կնոջը` գրելով. «Եթե ես մահանամ բանտում, Ջոկոնդան կողբա իմ մահը»: Իսկ կյանքի վերջում Ջոկոնդաների շարքն է սարքել`12 աշխատանք, որոնցից 11-ը թանգարանում են:

«Քաղաքի համար ի՞նչ խորհուրդ ունի այս աշխատանքը»`հարցին ի պատասխան Զ. Սարգսյանն ասաց, որ Ջոկոնդայի մետամորֆոզներից է, արվեստի գործը միշտ էլ մտածելու տեղիք է տալիս դիտողին. «Հետաքրքիր է` ինչպես է արձագանքել դժվարություններին: Էլ ուրիշ ո՞վ այդպիսի բան կհնարեր, միայն Փարաջանովի պես ֆանտազիա ունեցող մարդը»:

«Արտասվող Ջոկոնդա» կոլաժի կրկնօրինակի բացման հանդիսավոր արարողությանը ներկա էին Հայաստանի և Վրաստանի մշակույթի նախարարները, արվեստագետներ, արվեստասերներ:

Նախաձեռնության հեղինակը Նիկոլյան նորաձևության տունն է՝ Ararat լեգենդար կոնյակների հետ։ Նախագիծն իրականացվում է Հայաստանի մշակույթի նախարարության և Երևանի քաղաքապետարանի աջակցությամբ։

Հ.Գ. Հուսանք, որ ապակե Ջոկոնդան կշահի երևանցիների սերը և զերծ կմնա
ոտնձգություններից:

Արմինե ՍԱՐԳՍՅԱՆ

Լուսանկարները՝ հեղինակի

Լուսանկարներ

Հեղինակի նյութեր

• Պատմության վկաները
• Վերացող ծաղիկներ
• Ձեռք մեկնելու գաղափարը առաքելության վերածվեց
• «Մի նայեք, որ փոքր է մեր երկիրը, եթե արդուկով այս սարերը հարթեցնեք, Չինաստանից մեծ կլինի»
• «Բանկ օտոման» գործողությունը ժամանակին ցնցել էր ամբողջ Եվրոպան
• «Դրսից մեզ վրա կա­րող են ազ­դել միայն ներ­սի գոր­ծիք­նե­րով»
• «Ե­րե­սուն տա­րի ձգ­վեց մեր ան­կա­խու­թ­յան պատ­մու­թ­յու­նը, մենք շա­հե­ցի՞նք»
• Մշա­կույ­թը հեռ­վից հե­ռու պահ­պա­նե­լու հույ­սով
• Անի­մա­ցիան, աշ­խարհն ու մենք
• «Մեր տա­րածք­նե­րը փոք­րա­ցան, ո­րով­հետև այդ­պես էլ չհաս­կա­ցանք, որ պետք է խմենք մեր բա­ժա­կով»
• Արվեստի ուժը
• Նոր մա­տե­նա­շա­րը ներ­կայաց­նում է արևմտա­հայ և ս­փ­յուռք­յան գրող­նե­րի
• Բե­մը կեն­դա­նու­թ­յուն է ստա­նում ա­ռայժմ միայն մա­նուկ­նե­րի հա­մար
• «Գիրք սիրողների համար սա իսկական մկնդեղ է` հյութեղ ու անտանելի»
• Հա­մաշ­խար­հա­յին դա­սա­կան­նե­րի ստեղ­ծա­գոր­ծու­թ­յուն­նե­րը՝ դու­դու­կով
• «Բնակ­չու­թ­յու­նը պատ­րաստ չէ, բայց տար­վում են աշ­խա­տանք­ներ»
• Ամա­նո­րի գի­շե­րը դի­մա­վո­րե­լու են ե­կե­ղե­ցում
• «Ջա­զի մեջ զգաց­վում է ապ­րածդ ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նը»
• «Ե­թե չլի­ներ Փե­լե­շ­յա­նը, կար­ծում եմ, դեռևս գտած չէի լի­նի կի­նո­յում իմ ու­ղին»
• «Հու­շար­ձան­ներն այդ տա­րածք­նե­րի պատ­կա­նե­լու­թ­յան անձ­նագ­րերն են»

Մեկնաբանություններ